ثبات در الگو‌های خواب؛ عاملی کلیدی برای سلامت قلب

نویسنده: Mehdi mohamadi
1405/09/01   12:59
بر اساس یک مطالعه تازه که در نشریه «Circulation: Population Health and Outcomes» منتشر شده است، داشتن یک برنامه منظم — شامل زمان‌های ثابت برای خوابیدن و بیدار شدن، و همچنین مدت‌زمان خواب یکسان در شب‌های متوالی
ثبات در الگو‌های خواب؛ عاملی کلیدی برای سلامت قلب

می تواند نسبت به تمرکز صرف بر تعداد ساعات خواب، محافظت بهتری برای سیستم قلبی-عروقی فراهم کند.

مین توآن ویت نگوین، پژوهشگر ارشد این مطالعه از بیمارستان کودکان بوستون و دانشکده پزشکی هاروارد، خاطرنشان کرد که اگرچه بسیاری از افراد بر داشتن هشت ساعت خواب در روز تمرکز می کنند، اما «ثبات در خواب» گامی عملی است که می تواند به محافظت از قلب کمک کند.

پژوهشگران داده های حاصل از دستگاه های «فیت بیت» (Fitbit) و سوابق سلامت بیش از 10 هزار بزرگسال آمریکایی (با میانگین سنی 53 سال) را که در برنامه پژوهشی «All of Us» (ابتکاری از سوی مؤسسه ملی سلامت ایالات متحده یا NIH) شرکت داشتند، مورد تجزیه و تحلیل قرار دادند.

هدف این مطالعه تعیین این موضوع بود که کدام جنبه های خواب، در بررسی های چندماهه، قوی ترین ارتباط را با بیماری های قلبی-متابولیک دارند. این مسئله به ویژه از آن جهت حائز اهمیت است که انجمن قلب آمریکا در سال 2022، خواب را به عنوان یک شاخص کلیدی برای سلامت قلبی-عروقی به معیار های خود افزود؛ هرچند در آن زمان، تمرکز عمدتاً بر «مدت زمان» خواب بود.

جنبه هایی که توسط پژوهشگران بررسی شدند عبارت بودند از:

- مدت زمان خواب.

- کیفیت خواب.

- ثبات (یکنواختی) خواب.

- زمان بندی خواب.

- چرخه های خواب.

پس از یک دوره پیگیری پزشکی (با میانه زمانی 3.7 سال)، نتایج نشان داد که میانگین مدت زمان خواب، ارتباط آشکاری با افزایش خطر بروز رویداد های عمده قلبی-عروقی — نظیر موارد زیر — ندارد:

- حمله قلبی.

- نارسایی قلبی.

- کاردیومیوپاتی (بیماری عضله قلب).

- سکته مغزی ایسکمیک.

با این حال، الگو های نامنظم خواب با افزایش خطر همراه بودند. به ازای هر یک انحراف معیار افزایش — معادل تقریباً 29 دقیقه — در میزان نوسان مدت زمان خواب در شب های مختلف، خطر ابتلا به این بیماری ها 24 درصد بیشتر بود. به طور مشابه، بی نظمی در زمان به خواب رفتن، زمان بیدار شدن و نقطه میانی خواب، با افزایش خطر حدود 20 تا 23 درصدی مرتبط دانسته شده است.

این مطالعه همچنین نشان داد که نوسانات در مدت زمان خواب با موارد زیر مرتبط است:

- افزایش 32 درصدی خطر نارسایی قلبی.

- افزایش 16 درصدی خطر فشار خون بالا (پرفشاری خون).

- افزایش 20 درصدی خطر ابتلا به دیابت نوع 2.

اگرچه این یک مطالعه مشاهده ای است و ثابت نمی کند که خواب نامنظم مستقیماً باعث بروز این بیماری ها می شود، اما پژوهشگران معتقدند که چنین ارتباطی از نظر زیست شناختی قابل توجیه است؛ اختلال در خواب می تواند ساعت زیستی بدن را برهم زند، موجب افزایش فشار خون شود، تنظیم قند خون (گلوکز) را مختل کند و سطح التهاب را در بدن بالا ببرد.

پژوهشگران خاطرنشان می کنند که برای ارزیابی سلامت خواب، علاوه بر مدت زمان خواب، باید به «نظم» آن نیز توجه کرد. آنها تأکید دارند که ثابت نگه داشتنِ زمان های خواب و بیداری تا حد امکان، می تواند گامی ساده، اما مفید برای حفظ سلامت قلب در درازمدت باشد.

منبع: ساینس آلرت

1130000
fa